Wyjazd stypendialny do Ołomuńca był świetną decyzją. Bardzo miło wspominamy ten czas, przede wszystkim ze względu na prowadzących i sposób, w jaki organizowane były zajęcia – nie tylko te związane z niderlandystyką, ale także kursy języka czeskiego czy zajęcia poświęcone mniej typowym tematom, jak polowania na wiedźmy.

Ołomuniec jest bardzo przyjazny studentom i na każdym kroku można natknąć się na zniżki i atrakcje skierowane specjalnie do młodych ludzi. Uniwersytet Palackiego jest świetnie zorganizowany i oferuje szeroki wybór zajęć dla przyjezdnych studentów. Uzyskanie miejsca w akademiku jest łatwe i bezproblemowe, a ponieważ inni studenci z wymiany mieszkają zazwyczaj w tych samych akademikach, integracja przebiega bardzo naturalnie.

Niderlandystyka znajduje się na Wydziale Filozoficznym (Filozofická fakulta). Bez problemu można tu zdobyć 30 ECTS, korzystając z zajęć obejmujących literaturę, językoznawstwo oraz praktyczne kursy z pisania, gramatyki, mówienia i słuchania. Oprócz zajęć z niderlandystyki (Nizozemštiny) można również uczestniczyć w kursach przygotowanych dla przyjezdnych studentów (np. Historia Czech, język czeski itp.). Proces rekrutacji jest przejrzysty i dobrze opisany, a w razie wątpliwości wsparciem służy organizacja ESN (Erasmus Student Network), która organizuje spotkania integracyjne, informacyjne oraz wycieczki – zarówno darmowe, jak i płatne.

Miasto jest niewielkie i bardzo malownicze, dzięki czemu większość miejsc można zwiedzać pieszo. Funkcjonuje tu również komunikacja tramwajowa i autobusowa. Warto mieć samochód, jeśli planuje się wycieczki do miejsc położonych dalej od centrum. Ołomuniec ma dobrze skomunikowany dworzec kolejowy i autobusowy, co umożliwia podróże m.in. do Pragi, Brna czy Wiednia. W mieście nie brakuje restauracji, kawiarni, barów, klubów, parków i sklepów. Znajomość czeskiego nie jest konieczna, choć podstawy języka ułatwiają kontakt z miejscowymi, którzy często nie mówią po angielsku. Warto spróbować też czeskich potraw i trunków, oczywiście najlepiej w towarzystwie rodowitych Czechów.

(Laura i Anna, studentki 2 roku specjalności Język, Literatura i Kultura Niderlandzka w Kontekście Środkowoeuropejskim – DCC)

Louvain-la-Neuve to miasto typowo studenckie i praktycznie nie ma tam ludzi, którzy nie studiują. Jest bardzo małe, ale jest w nim wszystko, co potrzebne (sklepy spożywcze, galeria handlowa, restauracje, kino, a nawet kręgielnia).

Wyjazd tam polecam szczególnie tym, którzy oprócz samej nauki, chcą się często spotykać z innymi ludźmi. W tym mieście ciągle coś się dzieje (tzn. od poniedziałku do czwartku, bo większość studentów wraca do domu na weekend i miasto jest puściutkie). Nie ma tygodnia, w którym nie byłyby zorganizowane jakieś aktywności. Nawet piosenka, którą zawsze się śpiewa na koniec spotkań ma w tekście słowa „Louvain-la-Neuve, Ty nigdy nie śpisz”. Na uczelni jest wiele grup, które organizują różne wydarzenia, między innymi „KOT Erasmus”, które tworzy świetne spotkania dla studentów przyjeżdżających na Erasmusa, więc wszystko jest po angielsku.

Zajęcia są ciekawe i w większości bardzo dobrze poprowadzone, a wszyscy wykładowcy są przemili i często „idą na rękę”, jeśli się ich o coś poprosi. Zajęcia z języka niderlandzkiego są na wysokim poziomie, ale tylko te przeznaczone dla osób, które jako główny kierunek studiują język niderlandzki (LNEER1730, LGERM1136). Poza tym kierunkiem wszyscy są na bardzo niskim poziomie. Sesja egzaminacyjna trwa miesiąc, a przed nią jest tzw. blocus, czyli 2 tygodnie wolnego, przeznaczonego na naukę (super sprawa).

Jeżeli chodzi o sam pobyt w mieście i w Walonii, to zdecydowanie przydaje się język francuski. Słyszałam opinię od ludzi, którzy nie umieją mówić po francusku, że jest ciężko, zwłaszcza jeśli o dogadanie się z Belgami, np. w restauracji. Same zajęcia języka niderlandzkiego są prowadzone wyłącznie po niderlandzku (na KAŻDYM poziomie!), ale robienie prac grupowych może być trudne, bo Walonowie nie mówią po angielsku zbyt dobrze. Uczelnia oferuje darmowe kursy języka francuskiego na różnych poziomach. Organizowane są też spotkania konwersacyjne w różnych językach.

Znalezienie mieszkania nie należy do najłatwiejszych rzeczy na świecie, ale nie jest niemożliwe. Jeśli po złożeniu prośby o przydzielenie pokoju w akademiku dostanie się odpowiedź negatywną, to polecam napisanie do uczelni jeszcze raz. Jeśli znowu się nie uda, to można szukać miejsca w różnych KOT-ach i KAP-ach (Kot à projet – to ci, co organizują różne wydarzenia, więc trzeba w tym brać udział). Jest też kilka grup na Facebooku, w których codziennie się pojawiają nowe ogłoszenia, że ktoś szuka współlokatora. Jeśli w samym LLN nie uda się niczego znaleźć, to można poszukać w okolicznych miastach (np. Ottignies jest 3km od LLN i jest całkiem dobrze zorganizowane pod względem autobusów i pociągów, ale za to w nocy trzeba wracać pieszo, jeśli nikt w mieście nie użyczy kanapy. Uwaga – o północy wyłączają światła, więc idzie się w ciemnościach.). Trzeba mieć też na względzie to, że większość mieszkań jest nieumeblowana. Zdecydowanie odradzam mieszkanie w Brukseli, bo wtedy omija nas całe życie towarzyskie.

(Natalia, studentka 2 roku)